Geboren worden is niet het begin van ons leven.

Het moment van samensmelten van eicel en zaadcel belooft al de ontwikkeling van een nieuw mens. Vanaf dat stadium zou je kunnen zeggen dat je als piepklein mensje geschiedenis gaat schrijven. Binnen de pre- en perinatale psychologie gaan we er van uit dat je vanaf dat moment indrukken en ervaringen opdoet.

Je zou eigenlijk al kunnen zeggen dat, zodra partners een kinderwens hebben het levensverhaal van hun kind al begint.

Wetenschappelijk onderzoek op het gebied van de biomedische-,  psychomedische- en neurowetenschappen, maakt steeds duidelijker dat de indrukken die wij opdoen tijdens zwangerschap en geboorte onze persoonlijke en lichamelijke ontwikkeling bepalen. (https://inutero.info/trailer/)

Als volwassenen zijn we ons vaak niet meer bewust van onze ervaringen in de moederschoot of tijdens onze eigen geboorte. Toch liggen die ervaringen nog steeds in onszelf opgeslagen.

Bij een kinderwens en/of zwangerschap moet er binnen de relatie ruimte gecreëerd worden voor een nieuw leven. Dit kan bewust gebeuren door naar jezelf, je relatie en je kinderwens te kijken. Veelal gebeurt dit niet zo bewust en staat men niet stil bij eigen ervaringen en herinneringen uit zwangerschap en geboren worden. Deze herinneringen bepalen bijvoorbeeld mede de wijze waarop het hechtingsproces zich ontwikkelt.

Eigen ervaring:

In mijn persoonlijke proces naar meer authenticiteit ben ik mijn eigen blauwdruk gaan onderzoeken. Door zelf-ervaring cursussen heb ik opnieuw mijn pre-verbale imprints bewust kunnen beleven en doorleven. De meerwaarde van deze bewustwording is: de ervaringen die de basis zijn van gedragspatronen die niet meer relevant zijn, onder ogen zien en deze alsnog met liefdevolle aandacht verwerken.

Het is niet zo dat je vervolgens meteen een ander mens bent, maar het helpt je om patronen te doorbreken doordat je sneller je ‘valkuilen’ herkent en vervolgens andere keuzes kunt maken.

Een ander pluspunt is dat je begrip krijgt voor wat een mens in de pre-verbale tijd mee kan maken en kan beleven. Dit helpt om anders naar het gedrag van jezelf, partner, baby of kind te kijken, namelijk vanuit het perspectief van het kind.

Zelf moeder zijnde, heb ik meer inzicht gekregen in de impact die zwangerschap en geboorte ook op mijn kinderen hebben gehad.