Geboren worden is niet het begin van ons leven.

Het moment van samensmelten van eicel en zaadcel belooft al de ontwikkeling van een nieuw mens. Vanaf dat stadium zou je kunnen zeggen dat je als piepklein mensje geschiedenis gaat schrijven. Binnen de pre- en perinatale psychologie gaan we er van uit dat je vanaf dat moment indrukken en ervaringen opdoet.

Je zou eigenlijk al kunnen zeggen dat, zodra partners een kinderwens hebben het levensverhaal van hun kind al begint.

Wetenschappelijk onderzoek op het gebied van de biomedische-,  psychomedische- en neurowetenschappen, maakt steeds duidelijker dat de indrukken die wij opdoen tijdens zwangerschap en geboorte onze persoonlijke en lichamelijke ontwikkeling bepalen. (https://inutero.info/trailer/)

Bij een kinderwens en/of zwangerschap moet er binnen de relatie ruimte gecreëerd worden voor een nieuw leven. Dit kan bewust gebeuren door naar jezelf, je relatie en je kinderwens te kijken. Veelal gebeurt dit niet zo bewust en staat men niet stil bij eigen ervaringen en herinneringen uit zwangerschap en geboren worden. Deze herinneringen bepalen bijvoorbeeld mede de wijze waarop het hechtingsproces zich ontwikkelt.

Geboortetrauma (baby’s)
Als een bevalling zwaar is geweest voor de moeder kun je je voorstellen dat het ook voor de baby een heftige ervaring is geweest. Ook de vader kan overweldigt zijn door een onvoorzien verloop van de bevalling. Dit heeft al meteen gevolgen voor de eerste hechtingsmomenten. Als ouders vertel je je verhaal, aan elkaar, aan familie en vrienden, wat helpt om je ervaring te verwerken en een plek te geven.
Een baby is nog niet in staat om met woorden te communiceren. Tevens kan hij door zijn nog in ontwikkeling zijnde hersenen, nog niet zelf de stress reguleren die hij tijdens zijn geboorte ervaring opgelopen heeft. Deze stress zit echter nog wel opgeslagen in zijn lijfje. Deze spanning kan zich in allerlei manieren uiten, waaronder ontroostbaar huilen, reflux, vertraagde ontwikkeling, borstvoedingsproblemen, weinig of geen oogcontact maken, afweer tegen aanraking etc.

Hulpaanbod
Wat ik doe is samen met de ouders en de baby het geboorteverhaal opnieuw vertellen. De baby zal ongetwijfeld reageren en we maken samen ruimte voor de baby om zijn ervaring van zijn geboorte te kunnen vertellen. Dit kan voor heftig zijn omdat de baby daarbij soms ontroostbaar lijkt. De basis is om samen in verbinding te blijven. De baby kan nu op zijn ervaring reageren op een manier die hij toen niet kon, waarin ouders en ik hem ondersteunen.

Ik kijk ook naar: wat heb je als ouder nodig om het verdriet van je baby te kunnen aanhoren (te kunnen dragen). Als de baby zich gezien en gehoord voelt kan hij zijn spanning ontladen. Er komt dan emotioneel en fysiek beter in zijn vel te zitten waardoor er meer ruimte komt voor een gezonde ontwikkeling. Een blijere baby!

Oudere kinderen

Ook oudere kinderen kunnen nog steeds hun geboorte ervaring met zich meedragen. Dit kan zich in allerlei gedragsvormen uiten, van stil en meer teruggetrokken tot heel druk. Vertraagde ontwikkeling, zich onzeker voelen etc. gedrag is altijd logisch, een gevolg of reactie op wat er zich binnen een kind afspeelt, maar waar hij vaak geen woorden aan kan geven.

Ook hier is het vertellen en ontdekken van zijn geboorte ervaring veelal een sleutel tot erkenning en verwerking. Het gedrag wat dan een gevolg was van onverwerkte vroege traumatische ervaringen zal dan niet meer nodig zijn.

Hulpaanbod

Het samen met het kind en ouder(s) de geboorte in kaart (GIK) brengen. Ook kan een kind op een creatieve manier uiting geven aan zijn herinnering. Bijvoorbeeld via spel of tekenen. Als voor het kind en de ouder bewust wordt welke impact de geboorte had kan dit alsnog verwerkt worden.

Volwassenen

Als volwassenen zijn we ons vaak niet meer bewust van onze ervaringen in de moederschoot of onze geboorte. Toch zijn deze herinneringen nog steeds in onszelf opgeslagen. Soms kunnen deze herinneringen een belemmering in je leven gaan vormen. Je loopt ergens vast in je leven, privé of op je werk. Je gedrag dat beïnvloed wordt door die herinneringen, werkt niet meer in je voordeel.

Het gaan onderzoeken, bewust worden van die vroegste herinneringen om ze alsnog te verwerken geeft je meer ruimte om uit dat patroon te stappen. Ruimte om het perspectief te veranderen en andere keuzes te kunnen maken.

Hulpaanbod

Via (persoonlijke) sessies kunnen we je geboorte ervaring onderzoeken. Dat kan op diverse manieren. Via vragenlijst en/of Geboorte In Kaart (GIK). Een andere optie is via een geboorteworkshop; deelnemen in een groep waarbij ieder zijn geboorte imprint onderzoekt kan extra ondersteunend zijn. (zie bij Nieuws en www.birthimprints.com voor data)